HET LAATSTE REISVERSLAG
16-9-2005
Met een vers kopje thee installeer ik me achter de
laptop. Nu moet het er toch maar eens van
komen. We zijn alweer bijna een maand (!) thuis
en we hebben nog niet 1 keer de tijd genomen om
onze laatste update voor de site te maken. Harm
is naar Frank om wat epoxy voor op het
achterdek te halen en dit is dan tevens voor mij
de eerste avond dat ik eindelijk met rust in mijn
kont achter de computer kruip. Een hele boot voor
mezelf. Buiten slaat de klok op de
Nieuwendammerdijk in Amsterdam Noord tien uur,
het enige geluid dat de absolute stilte in deze
haven verbreekt. Het water om ons heen is
rimpelloos en donker, wat liggen we hier heerlijk!
Ons laatste logboekbericht dateert nog vanuit
Baltimore, Ierland. Wij zijn ondertussen met een
aantal tussensprongen naar Nederland gekomen.
De Atlantische circel is rond als we exact 365
dagen na vertrek vanuit Falmouth voor onze
eerste oversteek, de Golf van Biskaje, deze
sympathieke haven weer binnenvaren. We doen
er dan vanuit Ierland 2 dagen over en hebben
weinig wind waardoor de motor veel bijgezet moet
worden. Onderweg komt een deel van het veld
van de Fastnet race ons in tegemoetkomende
koers voorbij zeilen. Indrukwekkend om deze
racemonsters van zo dichtbij onder zeil te kunnen
zien.
Het is een vreemd gevoel om terug te zijn op een
plek die onbewust toch wel een belangrijke rol
heeft gespeeld in onze reis.
We ontmoetten hier de eerste medevertrekkers
(Hopi Bon) en hebben ons hier 10 dagen druk
liggen maken over die verschrikkelijke Golf van
Biskaje. De eerste grote inkopen voor in de
Carieb werden gedaan. Eindeloos de bibliotheek
in om toch maar niets van de meerdaagse
weersvoorspellingen te missen. Vol enthousiasme
staan we de romp van de boot te poetsen om
haar groenige glans te behouden. Leuk om jezelf
zo te kunnen plaatsen in heden en verleden.
We genieten 2 dagen van tropisch Falmouth en
varen daarna in ene door naar Dover. Na 2 buiige
dagen in Dover gaat de koers naar Nederland.
Mama Valeria belt op de mobiele en hoort dat we
naar Hellevoetsluis gaan. Het lijkt ons leuk om
hier alvast incognito een beetje te wennen aan het
Hollandse. De weersvoorspellingen zijn prachtig
en we worden pas over 5 dagen in IJmuiden
binnengehaald dus we hebben nog even.
Om zeven uur in de ochtend motoren we onder
een opgaande zon het Slijkgat in richting het
Haringvliet. Onderweg nemen we een sleepje aan
van een zeilbootje met motorpech. Van de twee
mannen aan boord vernemen we de laatste
nieuwtjes over Nederland. Nadat we hun op plaats
van bestemming hebben afgezet horen we ineens
een schreeuw vanaf de kade. Valeria kan niet
wachten om haar dochter te zien en is samen met
oom Jaap naar Hellevoet gereden. Met z’n allen
drinken we witbiertjes op het terras en kletsen
alvast bij.
Bij binnenvaren zagen we ook al Joost en Gaby
van de Gangmaker op de kade lopen, en de
volgende ochtend staat Richard van de St Rafael
naast de boot, een paar weken eerder ook
teruggekomen van een lange zeilreis. Hoezo
incognito.
Na 3 dagen varen we met een korte tussenstop
Scheveningen op zaterdag 20 augustus naar
IJmuiden. Met een straf windje pal op de kop
motorkruisen we richting het Noorden.
Langzaamaan komt de skyline van de Hoogovens
dichterbij. Vlak bij de pieren komen Boris en
Barbara met familie van ons op de Roxanne naar
buiten varen om ons welkom te heten. Een paar
mensen hebben de wind getrotseerd en zijn tot
het eindpuntje van de Zuidpier gelopen waar ze
staan te zwaaien, het is toch allemaal nog wat
onwerkelijk om hier nu te varen.
En dan sta je ineens tussen vrienden en familie
met je blote voeten op de steigers. Wat leuk om
iedereen zo enthousiast om je heen te hebben.
En wij kunnen eindelijk bekendmaken wat we al
die tijd voor ons hielden, we zijn namenlijk op dat
moment 10 weken zwanger!! Kreten van
verassing en bevestiging, men had overduidelijk
al druk gespeculeerd.
En dan ben je thuis!
We voelen ons ergens tussen 2 werelden. De
boot ligt op haar plekje en we zijn niet meer bezig
met het uitstippelen van een route. De eerste 2
weken aan wal zijn gevuld met bezoek aan en
van vrienden en genieten we van het mooie weer.
Maar ondertussen zijn we toch ook al bezig met
het regelen en organiseren van een vast leventje
in Nederland. Want met een kind in aantocht gaat
het leven er iets anders uit zien dan aanvankelijk
gepland. Het plan om aan boord te blijven wonen
gaat op de plank. We zitten nu nog wel aan boord
maar zijn druk op zoek naar een huurhuis. Na
eerst nog wat onderhoud aan de boot zullen we de
Green Saga toch gaan verkopen.
We blijven straks zeilen maar kiezen voor een
kleinere boot. Klein onderhoud en kleine kosten
en deze Saga hoort gewoon thuis op de oceaan!
De mooie groene glans van de Green Saga zullen
we met poetsen en polijsten wel weer terug
brengen. De glans die deze reis op onze levens
heeft achtergelaten is onuitwisbaar.
Harm & Michaëla
16-9-2005
Met een vers kopje thee installeer ik me achter de
laptop. Nu moet het er toch maar eens van
komen. We zijn alweer bijna een maand (!) thuis
en we hebben nog niet 1 keer de tijd genomen om
onze laatste update voor de site te maken. Harm
is naar Frank om wat epoxy voor op het
achterdek te halen en dit is dan tevens voor mij
de eerste avond dat ik eindelijk met rust in mijn
kont achter de computer kruip. Een hele boot voor
mezelf. Buiten slaat de klok op de
Nieuwendammerdijk in Amsterdam Noord tien uur,
het enige geluid dat de absolute stilte in deze
haven verbreekt. Het water om ons heen is
rimpelloos en donker, wat liggen we hier heerlijk!
Ons laatste logboekbericht dateert nog vanuit
Baltimore, Ierland. Wij zijn ondertussen met een
aantal tussensprongen naar Nederland gekomen.
De Atlantische circel is rond als we exact 365
dagen na vertrek vanuit Falmouth voor onze
eerste oversteek, de Golf van Biskaje, deze
sympathieke haven weer binnenvaren. We doen
er dan vanuit Ierland 2 dagen over en hebben
weinig wind waardoor de motor veel bijgezet moet
worden. Onderweg komt een deel van het veld
van de Fastnet race ons in tegemoetkomende
koers voorbij zeilen. Indrukwekkend om deze
racemonsters van zo dichtbij onder zeil te kunnen
zien.
Het is een vreemd gevoel om terug te zijn op een
plek die onbewust toch wel een belangrijke rol
heeft gespeeld in onze reis.
We ontmoetten hier de eerste medevertrekkers
(Hopi Bon) en hebben ons hier 10 dagen druk
liggen maken over die verschrikkelijke Golf van
Biskaje. De eerste grote inkopen voor in de
Carieb werden gedaan. Eindeloos de bibliotheek
in om toch maar niets van de meerdaagse
weersvoorspellingen te missen. Vol enthousiasme
staan we de romp van de boot te poetsen om
haar groenige glans te behouden. Leuk om jezelf
zo te kunnen plaatsen in heden en verleden.
We genieten 2 dagen van tropisch Falmouth en
varen daarna in ene door naar Dover. Na 2 buiige
dagen in Dover gaat de koers naar Nederland.
Mama Valeria belt op de mobiele en hoort dat we
naar Hellevoetsluis gaan. Het lijkt ons leuk om
hier alvast incognito een beetje te wennen aan het
Hollandse. De weersvoorspellingen zijn prachtig
en we worden pas over 5 dagen in IJmuiden
binnengehaald dus we hebben nog even.
Om zeven uur in de ochtend motoren we onder
een opgaande zon het Slijkgat in richting het
Haringvliet. Onderweg nemen we een sleepje aan
van een zeilbootje met motorpech. Van de twee
mannen aan boord vernemen we de laatste
nieuwtjes over Nederland. Nadat we hun op plaats
van bestemming hebben afgezet horen we ineens
een schreeuw vanaf de kade. Valeria kan niet
wachten om haar dochter te zien en is samen met
oom Jaap naar Hellevoet gereden. Met z’n allen
drinken we witbiertjes op het terras en kletsen
alvast bij.
Bij binnenvaren zagen we ook al Joost en Gaby
van de Gangmaker op de kade lopen, en de
volgende ochtend staat Richard van de St Rafael
naast de boot, een paar weken eerder ook
teruggekomen van een lange zeilreis. Hoezo
incognito.
Na 3 dagen varen we met een korte tussenstop
Scheveningen op zaterdag 20 augustus naar
IJmuiden. Met een straf windje pal op de kop
motorkruisen we richting het Noorden.
Langzaamaan komt de skyline van de Hoogovens
dichterbij. Vlak bij de pieren komen Boris en
Barbara met familie van ons op de Roxanne naar
buiten varen om ons welkom te heten. Een paar
mensen hebben de wind getrotseerd en zijn tot
het eindpuntje van de Zuidpier gelopen waar ze
staan te zwaaien, het is toch allemaal nog wat
onwerkelijk om hier nu te varen.
En dan sta je ineens tussen vrienden en familie
met je blote voeten op de steigers. Wat leuk om
iedereen zo enthousiast om je heen te hebben.
En wij kunnen eindelijk bekendmaken wat we al
die tijd voor ons hielden, we zijn namenlijk op dat
moment 10 weken zwanger!! Kreten van
verassing en bevestiging, men had overduidelijk
al druk gespeculeerd.
En dan ben je thuis!
We voelen ons ergens tussen 2 werelden. De
boot ligt op haar plekje en we zijn niet meer bezig
met het uitstippelen van een route. De eerste 2
weken aan wal zijn gevuld met bezoek aan en
van vrienden en genieten we van het mooie weer.
Maar ondertussen zijn we toch ook al bezig met
het regelen en organiseren van een vast leventje
in Nederland. Want met een kind in aantocht gaat
het leven er iets anders uit zien dan aanvankelijk
gepland. Het plan om aan boord te blijven wonen
gaat op de plank. We zitten nu nog wel aan boord
maar zijn druk op zoek naar een huurhuis. Na
eerst nog wat onderhoud aan de boot zullen we de
Green Saga toch gaan verkopen.
We blijven straks zeilen maar kiezen voor een
kleinere boot. Klein onderhoud en kleine kosten
en deze Saga hoort gewoon thuis op de oceaan!
De mooie groene glans van de Green Saga zullen
we met poetsen en polijsten wel weer terug
brengen. De glans die deze reis op onze levens
heeft achtergelaten is onuitwisbaar.
Harm & Michaëla
