OP NAAR THE SOLENT
17-7-2004
Donderdag 15 juli; Eastbourne-Brighton
Om half 11 varen we de sluis in, de haven uit. Wind W-ZW 4 a 5 Bft. Doordat de hoek net gunstig was konden we in 2 klappen aankomen. Het was een mooie zeildag en de boot liep goed. De ingang bij de havenpier van Brighton leek ons krap met weinig ruimte om de zeilen weg te nemen. De haven is groot en luxe. De marina verwacht die dag een NL rally en had voor 29 boten pontoons gereserveerd. Zij dacht dat wij de koplopers waren die al binnen kwamen. We liggen helemaal vooraan, als enige aan de boulevard. De boten van de rally hebben we niet gezien.
Brighton, een levendige stad waar je goed uit kunt gaan. Ook veel Bertjes in opgevoerde paars metallic autootjes en meisjes met overgewicht in minimale hempjes. Ik draag nogsteeds mijn winterjas en slaap onder een dik donzen dekbed.
Zaterdag 17 juli; Brighton-Cowes
We vertrekken om 08.50 zonder wind op de motor. We nemen een shortcut waarbij we een nauwe doorgang doormoeten, met aan weerzijde ondieptes van een paar decimeter water. Het lopende tij wordt hier met kracht door de doorgang geperst. Geen plek om met wind tegen stroom te belanden.
Zodra we hier doorheen zijn trekt de wind aan tot ZW 5 en zeilen we met 8 knopen de Solent op. Eenmaal op de Solent valt op hoe enorm veel boten hier zijn. Van wedstrijdvelden tot power boats, maxi racers, container schepen en de ferry’s! We kijken onze ogen uit. Omdat de wind voor ons zo gunstig is, varen we door naar Cowes op de Isle of Wight. We kunnen een mooring krijgen en liggen recht voor het dorp.
Zondag en maandag besluiten we in Cowes te blijven liggen. Voor het eerst sinds ons vertrek gaat het bijbootje eruit. We willen hiermee een stuk de rivier bij Cowes opvaren maar zien aan de overkant de NL platbodem die we onderweg naar Brighton ook al tegen waren gekomen. Als we even langszij varen om te vertellen dat we een paar heftige foto’s van ze hebben genomen houdt de buitenboord motor ermee op. Een warmloper. De rookpluimen komen onder de motorkap vandaan. Toch niet helemaal op gelet of er wel koelwater uit de motor kwam. We peddelen terug naar de boot en roepen de watertaxi op die ons naar de overkant zet. We slenteren wat door het dorp en drinken lekkere engelse biertjes op een terras met uitzicht op de Solent.
De volgende dag willen we eigenlijk vroeg een bus over het eiland pakken maar die BB motor heeft nog aandacht nodig. Harm sleutelt weer wat af en ik doe nix bijzonders in het algemeen.
Tegen de middag is de klus dan toch echt geklaard en kunnen we vertrekken. Met bijboot en verse BB motor varen we naar de ovekant en pakken een bus richting ‘The Needles’. Dit zijn krijtsteen rotspunten aan de westpunt van Wight. Onderweg passeren we een pas op bord voor eekhoorns en voor eenden en een pas op bord voor bejaarden. De rit is prachtig en het zou zeker de moete waard zijn om eens een mooie engelse cottage te huren en een paar weken op Wight door te brengen!
Tegen de avond zijn we weer terug op de boot en horen als we pasta staan te maken een bootje naderen. Als flarden nederlands naar binnen waaien, komen we naar buiten en zien daar de bewoners van ‘Le rayon vert’ naar ons toe varen om ons voor een borrel uit te nodigen. Zij zijn een NL boot waar we al sinds Dover mee opvaren. Jan en Annemieke van Oord zijn met hun kinderen Marina en Leonard vanuit Colijnsplaat onderweg naar de Solent. Jan heeft deze 51 voeter (zie foto) samen met zijn broer. Het is een klassiek gelijnd schip, afgeleid van een bekend Engels jacht. Zij hebben, op de romp na, samen dit schip in 4 jaar gebouwd. Een indrukwekkend verhaal. Met een houterige kop vertrekken we de volgende ochtend richting Poole. Helaas moeten we hier afscheid nemen van ‘Le rayon vert’, zij worden afgelost in de Solent. We varen een beetje weemoedig de Solent af. Ondanks dat beide boten eigen vaarplannen hadden, bleven we elkaar spontaan tegenkomen.
Dinsdag 20 juli; Cowes-Poole
Bij vertrek uit Cowes zijn we niet helemaal zeker van de wind. We geven het op na het uitproberen van 3 verschillende soorten voorzeilen als de wind helemaal wegvalt. Aan het eind van de West-Solent zeilen we weer en kruisen met ZW 3 richting Poole.
Als Harm later naar binnen gaat ruikt hij sterke diesellucht. Toen hij het motorluik opentrok zag hij dat de ruimte onder de motor helemaal vol stond met diesel. Ongeveer 50 liter bleek door een lekkende dieselfilter de bilge te zijn ingestroomd.
Weer klussen... We vervangen het filter en pompen de vervuilde diesel in tankjes – leuk hor, zo’n boot.
Met vette stroom tegen varen we Pool Haven binnen, een grote baai met een smal kanaaltje als ingang. Een beetje besluiteloos waar we nou willen liggen, varen we tot achter in de baai. We laten het zover komen dat we eindigen in de meest ellendige en tot nu toe duurste marina (33 pond per nacht). We dachten een soort natuurgebiedje in te varen maar we liggen ingeklemd tussen de meest wanstaltige Sunseekers; engelse plastic strijkbouten.
17-7-2004
Donderdag 15 juli; Eastbourne-Brighton
Om half 11 varen we de sluis in, de haven uit. Wind W-ZW 4 a 5 Bft. Doordat de hoek net gunstig was konden we in 2 klappen aankomen. Het was een mooie zeildag en de boot liep goed. De ingang bij de havenpier van Brighton leek ons krap met weinig ruimte om de zeilen weg te nemen. De haven is groot en luxe. De marina verwacht die dag een NL rally en had voor 29 boten pontoons gereserveerd. Zij dacht dat wij de koplopers waren die al binnen kwamen. We liggen helemaal vooraan, als enige aan de boulevard. De boten van de rally hebben we niet gezien.
Brighton, een levendige stad waar je goed uit kunt gaan. Ook veel Bertjes in opgevoerde paars metallic autootjes en meisjes met overgewicht in minimale hempjes. Ik draag nogsteeds mijn winterjas en slaap onder een dik donzen dekbed.
Zaterdag 17 juli; Brighton-Cowes
We vertrekken om 08.50 zonder wind op de motor. We nemen een shortcut waarbij we een nauwe doorgang doormoeten, met aan weerzijde ondieptes van een paar decimeter water. Het lopende tij wordt hier met kracht door de doorgang geperst. Geen plek om met wind tegen stroom te belanden.
Zodra we hier doorheen zijn trekt de wind aan tot ZW 5 en zeilen we met 8 knopen de Solent op. Eenmaal op de Solent valt op hoe enorm veel boten hier zijn. Van wedstrijdvelden tot power boats, maxi racers, container schepen en de ferry’s! We kijken onze ogen uit. Omdat de wind voor ons zo gunstig is, varen we door naar Cowes op de Isle of Wight. We kunnen een mooring krijgen en liggen recht voor het dorp.
Zondag en maandag besluiten we in Cowes te blijven liggen. Voor het eerst sinds ons vertrek gaat het bijbootje eruit. We willen hiermee een stuk de rivier bij Cowes opvaren maar zien aan de overkant de NL platbodem die we onderweg naar Brighton ook al tegen waren gekomen. Als we even langszij varen om te vertellen dat we een paar heftige foto’s van ze hebben genomen houdt de buitenboord motor ermee op. Een warmloper. De rookpluimen komen onder de motorkap vandaan. Toch niet helemaal op gelet of er wel koelwater uit de motor kwam. We peddelen terug naar de boot en roepen de watertaxi op die ons naar de overkant zet. We slenteren wat door het dorp en drinken lekkere engelse biertjes op een terras met uitzicht op de Solent.
De volgende dag willen we eigenlijk vroeg een bus over het eiland pakken maar die BB motor heeft nog aandacht nodig. Harm sleutelt weer wat af en ik doe nix bijzonders in het algemeen.
Tegen de middag is de klus dan toch echt geklaard en kunnen we vertrekken. Met bijboot en verse BB motor varen we naar de ovekant en pakken een bus richting ‘The Needles’. Dit zijn krijtsteen rotspunten aan de westpunt van Wight. Onderweg passeren we een pas op bord voor eekhoorns en voor eenden en een pas op bord voor bejaarden. De rit is prachtig en het zou zeker de moete waard zijn om eens een mooie engelse cottage te huren en een paar weken op Wight door te brengen!
Tegen de avond zijn we weer terug op de boot en horen als we pasta staan te maken een bootje naderen. Als flarden nederlands naar binnen waaien, komen we naar buiten en zien daar de bewoners van ‘Le rayon vert’ naar ons toe varen om ons voor een borrel uit te nodigen. Zij zijn een NL boot waar we al sinds Dover mee opvaren. Jan en Annemieke van Oord zijn met hun kinderen Marina en Leonard vanuit Colijnsplaat onderweg naar de Solent. Jan heeft deze 51 voeter (zie foto) samen met zijn broer. Het is een klassiek gelijnd schip, afgeleid van een bekend Engels jacht. Zij hebben, op de romp na, samen dit schip in 4 jaar gebouwd. Een indrukwekkend verhaal. Met een houterige kop vertrekken we de volgende ochtend richting Poole. Helaas moeten we hier afscheid nemen van ‘Le rayon vert’, zij worden afgelost in de Solent. We varen een beetje weemoedig de Solent af. Ondanks dat beide boten eigen vaarplannen hadden, bleven we elkaar spontaan tegenkomen.
Dinsdag 20 juli; Cowes-Poole
Bij vertrek uit Cowes zijn we niet helemaal zeker van de wind. We geven het op na het uitproberen van 3 verschillende soorten voorzeilen als de wind helemaal wegvalt. Aan het eind van de West-Solent zeilen we weer en kruisen met ZW 3 richting Poole.
Als Harm later naar binnen gaat ruikt hij sterke diesellucht. Toen hij het motorluik opentrok zag hij dat de ruimte onder de motor helemaal vol stond met diesel. Ongeveer 50 liter bleek door een lekkende dieselfilter de bilge te zijn ingestroomd.
Weer klussen... We vervangen het filter en pompen de vervuilde diesel in tankjes – leuk hor, zo’n boot.
Met vette stroom tegen varen we Pool Haven binnen, een grote baai met een smal kanaaltje als ingang. Een beetje besluiteloos waar we nou willen liggen, varen we tot achter in de baai. We laten het zover komen dat we eindigen in de meest ellendige en tot nu toe duurste marina (33 pond per nacht). We dachten een soort natuurgebiedje in te varen maar we liggen ingeklemd tussen de meest wanstaltige Sunseekers; engelse plastic strijkbouten.
