OVERSTEEK BISCAJE
17-8-2004
Dinsdag 10 augustus vertrekken we om 17.30 uit Falmouth. Dirk en Denise van de Hopi Bon varen in hun bijbootje een stukje met ons mee en zwaaien ons uit.
De weersverwachtingen na meer dan een week wachten in Falmouth zijn nog steeds niet ideaal maar ons plan was als volgt.
De wind zou de eerste 18 uur uit het zuid oosten komen, daarna draaien naar het westen. Op de zuidoosten wind konden wij westwaards varen tot voorbij de Isles of Scillys. Zodra de wind zou draaien konden wij zuid varen richting Spanje.
Ikzelf had het idee dat het psychologisch beter zou werken om aan het einde van de middag te vertrekken om zo direct al de nacht tegen te komen en de volgende ochtend beloond te worden dat Engeland al weer een stukje achter je is gelaten. Het dwingt je ook direct tot het wachtschema van 3 uur op en 3 uur af. De eerste nacht schiet het goed op en we halen zo een mooie westerlengte, tot op 10 mijl die van Coruna.
Ondertussen zijn we beide behoorlijk zeeziek. We kunnen geen druppel water binnen houden en merken na 24 uur varen dat de kracht uit ons weg gaat stromen. Dit zal ook komen omdat we moeten wennen aan het nieuwe slaapschema. Harm probeert een zeeziekte pleister die pas na 10 uur begint te werken, maar dan wel 3 dagen effectief is. Gelukkig helpt dit!
In de volgende avond worden we begroet door dolfijnen! Euforie aan boord. Na dit fenomeen altijd uit de mond van anderen gehoord te hebben hebben we nu dan eindelijk onze eigen show!! Ze zijn met z’n vijven en spelen met onze boeggolf. Eentje doet er echt zijn best en springt uit het water voor de boeg uit. Wat een mooi moment; het doet ons de zeeziekte een beetje vergeten.
Omdat die nacht de wind wegvalt varen we op de motor verder naar het zuiden. In de ochtend merken we dat het roerblad van onze zelfstuurinrichting uit z’n koppelingssysteem hangt. Harm gaat aangelijnd over boord en probeerd hangend vanaf het roer de boel weer aan elkaar te krijgen. Er zit echter geen beweging in en nadat ook de pikhaak geen oplossing biedt besluiten we dan maar de bijboot overboord te zetten. Er staat nauwelijks wind en wat deining maar toch niet zo’n lekker gevoel zo op de oceaan in je bijbootje achter je boot hangen. Gelukkig lukt het nu wel om het roerblad weer in het systeem te hangen anders zou het met de hand sturen worden.
Donderdagochtend begint het weer te waaien en draait de wind naar het westen zoals voorspeld. Met windkracht 6 varen we de rest van de dag dubbel gereefd met alleen de kotterfok gemiddeld 6 1/2 knoop zuidwaards. Angstvallig houden we de stuurlijn van de windvaan in de gaten omdat blijkt dat deze erg snel aan het doorslijten is. In de nacht van vrijdag op zaterdag draait de wind naar het zuidwesten kracht 4 maar blijven er hoge vervelende golven staan. Het is een inktzwarte nacht; geen maan, veel regen, hoge golven van onverwachte kanten en we verleggen onze koers wat om zo wat rustiger te varen. Hierdoor verliezen we wel onze mooi gemaakte westerlengte, we worden zo naar het zuidoosten gezet. Als het weer licht wordt klaart alles op en hebben we onze eerste zomerse zeildag. Weinig wind maar veel zon en plezier.
We waren er eigenlijk een beetje vanuit gegaan ergens zaterdag in Coruna aan te komen maar dat halen we niet. Zondag, om 17.00 uur, na 4 dagen en 11 uur varen meren we af in de haven van La Coruna.
17-8-2004
Dinsdag 10 augustus vertrekken we om 17.30 uit Falmouth. Dirk en Denise van de Hopi Bon varen in hun bijbootje een stukje met ons mee en zwaaien ons uit.
De weersverwachtingen na meer dan een week wachten in Falmouth zijn nog steeds niet ideaal maar ons plan was als volgt.
De wind zou de eerste 18 uur uit het zuid oosten komen, daarna draaien naar het westen. Op de zuidoosten wind konden wij westwaards varen tot voorbij de Isles of Scillys. Zodra de wind zou draaien konden wij zuid varen richting Spanje.
Ikzelf had het idee dat het psychologisch beter zou werken om aan het einde van de middag te vertrekken om zo direct al de nacht tegen te komen en de volgende ochtend beloond te worden dat Engeland al weer een stukje achter je is gelaten. Het dwingt je ook direct tot het wachtschema van 3 uur op en 3 uur af. De eerste nacht schiet het goed op en we halen zo een mooie westerlengte, tot op 10 mijl die van Coruna.
Ondertussen zijn we beide behoorlijk zeeziek. We kunnen geen druppel water binnen houden en merken na 24 uur varen dat de kracht uit ons weg gaat stromen. Dit zal ook komen omdat we moeten wennen aan het nieuwe slaapschema. Harm probeert een zeeziekte pleister die pas na 10 uur begint te werken, maar dan wel 3 dagen effectief is. Gelukkig helpt dit!
In de volgende avond worden we begroet door dolfijnen! Euforie aan boord. Na dit fenomeen altijd uit de mond van anderen gehoord te hebben hebben we nu dan eindelijk onze eigen show!! Ze zijn met z’n vijven en spelen met onze boeggolf. Eentje doet er echt zijn best en springt uit het water voor de boeg uit. Wat een mooi moment; het doet ons de zeeziekte een beetje vergeten.
Omdat die nacht de wind wegvalt varen we op de motor verder naar het zuiden. In de ochtend merken we dat het roerblad van onze zelfstuurinrichting uit z’n koppelingssysteem hangt. Harm gaat aangelijnd over boord en probeerd hangend vanaf het roer de boel weer aan elkaar te krijgen. Er zit echter geen beweging in en nadat ook de pikhaak geen oplossing biedt besluiten we dan maar de bijboot overboord te zetten. Er staat nauwelijks wind en wat deining maar toch niet zo’n lekker gevoel zo op de oceaan in je bijbootje achter je boot hangen. Gelukkig lukt het nu wel om het roerblad weer in het systeem te hangen anders zou het met de hand sturen worden.
Donderdagochtend begint het weer te waaien en draait de wind naar het westen zoals voorspeld. Met windkracht 6 varen we de rest van de dag dubbel gereefd met alleen de kotterfok gemiddeld 6 1/2 knoop zuidwaards. Angstvallig houden we de stuurlijn van de windvaan in de gaten omdat blijkt dat deze erg snel aan het doorslijten is. In de nacht van vrijdag op zaterdag draait de wind naar het zuidwesten kracht 4 maar blijven er hoge vervelende golven staan. Het is een inktzwarte nacht; geen maan, veel regen, hoge golven van onverwachte kanten en we verleggen onze koers wat om zo wat rustiger te varen. Hierdoor verliezen we wel onze mooi gemaakte westerlengte, we worden zo naar het zuidoosten gezet. Als het weer licht wordt klaart alles op en hebben we onze eerste zomerse zeildag. Weinig wind maar veel zon en plezier.
We waren er eigenlijk een beetje vanuit gegaan ergens zaterdag in Coruna aan te komen maar dat halen we niet. Zondag, om 17.00 uur, na 4 dagen en 11 uur varen meren we af in de haven van La Coruna.
