DAGELIJKSE BESLOMMERINGEN EN ISLA CIES
11-9-2004
Het leven aan boord gaat zo zijn gangetje. ‘s Ochtends staan we tussen 9 en 10 op en volgt een simpel ontbijtje in de kuip. De rest van de ochtend doen we rustig aan, rond 11.00 koffietje verkeerd op het voordek en ik geniet hier in de Spaanse Ria’s van het feit dat we, overall, geen haast hebben (dit i.t.t. de route naar Spanje, waar we toch continu in ons achterhoofd hadden toch een beetje op schema te zitten om in Falmouth te komen, i.v.m. de oversteek van Biskaje).
Het weer is over het algemeen goed en temperatuur overdag rond de 25 graden. Zeewater is met 17 graden wat koeler en zwemmen is meestal een snel rondje rond de boot of een beetje aan een strandje. Tegen vijfen het dorpje in voor boodschappen of een terrasje. ’s Avonds lekker lezen, ‘Kolonisten’ voor 2 of even buurten bij de Dominix.
Maar het is niet allemaal rozengeur en manenschijn, want we komen in een stevige ruzie over het gebruik van water aan boord. Harm is van mening dat Mich een grootwaterverbruiker is. Mich respecteerd achteraf zijn punt maar vindt op dat moment dat Harm veel te zuunig is. Ze is van mening dat een tank waar 750 liter in kan en een niet werkende douche, voldoende rechtvaardiging zijn om de kraan eens lekker open te zetten als dat nodig is. En is het niet zo dat we tot nu toe prima bij konden vullen met losse tankjes en een tappunt op het strand? Nee dus, want met het heen en weer varen halen we per keer zo’n 40 liter en dat kost benzine en moeite. En werden we niet in de haven van Eugenia verrast door een prijs van 20 euri’s, na beleefd vragen aan de havenmeester, of we de watertank vol konden gooien...
Woensdag zijn we doorgevaren naar de Islas Cíes. Een soort ´waddeneilanden´ maar dan van Spanje. Het hele gebied is een natuurpark en er mogen geen auto’s op. Bij een paar ankerplekken is het zelfs niet toegestaan met je dinghy aan land te gaan. We liggen met nog 2 Noorse en een Engelse boot geankerd voor het grootste strand. In de ochtend maken we een hike over het eiland. We hadden gehoopt voor het arriveren van de eerste ferry vanuit de Ria op weg te zijn, maar zijn toch nog te laat vertrokken, een grote groep kwebbelende senioren komt op ons aflopen en vraagt, steun zoekend op elkaar, hoever het nog is naar het einde van het pad.
Als we later langs de lagune lopen, blijven we geobsedeerd naar de jachttechniek van een octopus kijken, wat een fascinerend beest!
Nu willen we nog een paar dagen in Ria Vigo doorbrengen en dan een beetje op doorreis naar Porto en Lissabon gaan. Hoppend langs de kust naar beneden om dan waarschijnlijk vanuit Lagos aan de overtocht naar Madeira te beginnen, zo rond tweede week oktober, maar we weten het eigenlijk ook niet. Geen idee hoeveel tijd dat allemaal kost met de wind die komen gaat.
11-9-2004
Het leven aan boord gaat zo zijn gangetje. ‘s Ochtends staan we tussen 9 en 10 op en volgt een simpel ontbijtje in de kuip. De rest van de ochtend doen we rustig aan, rond 11.00 koffietje verkeerd op het voordek en ik geniet hier in de Spaanse Ria’s van het feit dat we, overall, geen haast hebben (dit i.t.t. de route naar Spanje, waar we toch continu in ons achterhoofd hadden toch een beetje op schema te zitten om in Falmouth te komen, i.v.m. de oversteek van Biskaje).
Het weer is over het algemeen goed en temperatuur overdag rond de 25 graden. Zeewater is met 17 graden wat koeler en zwemmen is meestal een snel rondje rond de boot of een beetje aan een strandje. Tegen vijfen het dorpje in voor boodschappen of een terrasje. ’s Avonds lekker lezen, ‘Kolonisten’ voor 2 of even buurten bij de Dominix.
Maar het is niet allemaal rozengeur en manenschijn, want we komen in een stevige ruzie over het gebruik van water aan boord. Harm is van mening dat Mich een grootwaterverbruiker is. Mich respecteerd achteraf zijn punt maar vindt op dat moment dat Harm veel te zuunig is. Ze is van mening dat een tank waar 750 liter in kan en een niet werkende douche, voldoende rechtvaardiging zijn om de kraan eens lekker open te zetten als dat nodig is. En is het niet zo dat we tot nu toe prima bij konden vullen met losse tankjes en een tappunt op het strand? Nee dus, want met het heen en weer varen halen we per keer zo’n 40 liter en dat kost benzine en moeite. En werden we niet in de haven van Eugenia verrast door een prijs van 20 euri’s, na beleefd vragen aan de havenmeester, of we de watertank vol konden gooien...
Woensdag zijn we doorgevaren naar de Islas Cíes. Een soort ´waddeneilanden´ maar dan van Spanje. Het hele gebied is een natuurpark en er mogen geen auto’s op. Bij een paar ankerplekken is het zelfs niet toegestaan met je dinghy aan land te gaan. We liggen met nog 2 Noorse en een Engelse boot geankerd voor het grootste strand. In de ochtend maken we een hike over het eiland. We hadden gehoopt voor het arriveren van de eerste ferry vanuit de Ria op weg te zijn, maar zijn toch nog te laat vertrokken, een grote groep kwebbelende senioren komt op ons aflopen en vraagt, steun zoekend op elkaar, hoever het nog is naar het einde van het pad.
Als we later langs de lagune lopen, blijven we geobsedeerd naar de jachttechniek van een octopus kijken, wat een fascinerend beest!
Nu willen we nog een paar dagen in Ria Vigo doorbrengen en dan een beetje op doorreis naar Porto en Lissabon gaan. Hoppend langs de kust naar beneden om dan waarschijnlijk vanuit Lagos aan de overtocht naar Madeira te beginnen, zo rond tweede week oktober, maar we weten het eigenlijk ook niet. Geen idee hoeveel tijd dat allemaal kost met de wind die komen gaat.
