ROUTEWIJZIGING
14-10-2004
We zitten nu zowat aan het einde van Portugal en beginnen ons mentaal voor te bereiden op de volgende etappe. Deze houdt de oversteek naar Madeira in. De vele medevertrekkers zijn net zoals wij aan het inslaan om de voorraden bij te vullen. In Nazare vinden we op een prikbord een uitgeprinte email waarin wordt gemeld dat op Porto Santo – een van de eilanden van Madeira – je nu ook moet betalen als je buiten de haven voor anker ligt. De heffing wordt per tonnage van het schip berekend. Helaas, wij zijn dan aan de beurt met onze 18 ton.
Daarnaast optellend de verhalen dat je toch niet erg comfortabel ligt omdat de ankerruimte erg beperkt is en de ankergrond slecht, beginnen we er een beetje tegen op te zien. Hier nog eens bovenop hebben we het idee dat iedere zeiler die nu zuidwaards trekt, naar Madeira gaat - en dat zijn er nogal wat - en plots vinden we het helemaal niet meer zo aantrekkelijk!
We gaan een andere route varen. Een route die Madeira aan ons voorbij laat gaan maar ons toch naar de Canarische eilanden brengt. (Ook druk zal je zeggen maar dit zijn meer- en grotere eilanden).
We zakken via de Marokkaanse kust af naar het zuiden.
We wilden altijd al eens naar Marokko maar het was er nooit van gekomen. Op internet vonden we via noonsite.com dat er weinig voorzieningen zijn voor jachten maar dat het prima mogelijk is. Er komen maar weinig boten per jaar maar Marokko stelt zich almeer open voor dit soort toerisme. Voorzichtig informeren we eens bij wat medereizigers of ze ervaring hebben opgedaan langs deze kust en wie er een pilot aan boord heeft waar Marokko in wordt beschreven. Helaas niemand. We gaan in Lissabon naar een watersportzaak die deze wel heeft en lezen stiekum de halve pilot door en schrikken nog een beetje van de prijs maar worden wel vrolijk van wat we lezen. De volgende dag bekijk ik op de computer van een medezeiler de vaarkaart van de haven van Casablanca. Klein haventje voor jachten aanwezig dus hier vanuit kunnen we bijvoorbeeld al de binnenlanden in. De volgende dag zet Mich me met de bijboot op het strand af en neem ik een retourtje Lissabon om waterkaarten en de pilot te kopen.
Ondertussen zingt het een beetje rond in de “karavaan” wat onze plannen zijn en krijgen meer mensen zin om die kant op te gaan. Vooral het idee dat meerdere boten bij elkaar veiliger zijn dan 1 boot alleen haalt een aantal over de streep om ook deze route te kiezen. Wat we hebben opgevangen overwegen nu 5 andere boten om via deze route naar de Canarische eilanden te varen.
Onze route zal zijn vanuit Sines of Lagos – Algarve naar Mohamedia te zeilen, dit ligt iets boven Casablanca. Hier kunnen we, hoorden we zojuist, niet in omdat de haven gesloten schijnt te zijn. Vandaar uit zakken we de kust af tot Essaouria en steken dan over naar Lanzarote, ongeveer 230 mijl.
14-10-2004
We zitten nu zowat aan het einde van Portugal en beginnen ons mentaal voor te bereiden op de volgende etappe. Deze houdt de oversteek naar Madeira in. De vele medevertrekkers zijn net zoals wij aan het inslaan om de voorraden bij te vullen. In Nazare vinden we op een prikbord een uitgeprinte email waarin wordt gemeld dat op Porto Santo – een van de eilanden van Madeira – je nu ook moet betalen als je buiten de haven voor anker ligt. De heffing wordt per tonnage van het schip berekend. Helaas, wij zijn dan aan de beurt met onze 18 ton.
Daarnaast optellend de verhalen dat je toch niet erg comfortabel ligt omdat de ankerruimte erg beperkt is en de ankergrond slecht, beginnen we er een beetje tegen op te zien. Hier nog eens bovenop hebben we het idee dat iedere zeiler die nu zuidwaards trekt, naar Madeira gaat - en dat zijn er nogal wat - en plots vinden we het helemaal niet meer zo aantrekkelijk!
We gaan een andere route varen. Een route die Madeira aan ons voorbij laat gaan maar ons toch naar de Canarische eilanden brengt. (Ook druk zal je zeggen maar dit zijn meer- en grotere eilanden).
We zakken via de Marokkaanse kust af naar het zuiden.
We wilden altijd al eens naar Marokko maar het was er nooit van gekomen. Op internet vonden we via noonsite.com dat er weinig voorzieningen zijn voor jachten maar dat het prima mogelijk is. Er komen maar weinig boten per jaar maar Marokko stelt zich almeer open voor dit soort toerisme. Voorzichtig informeren we eens bij wat medereizigers of ze ervaring hebben opgedaan langs deze kust en wie er een pilot aan boord heeft waar Marokko in wordt beschreven. Helaas niemand. We gaan in Lissabon naar een watersportzaak die deze wel heeft en lezen stiekum de halve pilot door en schrikken nog een beetje van de prijs maar worden wel vrolijk van wat we lezen. De volgende dag bekijk ik op de computer van een medezeiler de vaarkaart van de haven van Casablanca. Klein haventje voor jachten aanwezig dus hier vanuit kunnen we bijvoorbeeld al de binnenlanden in. De volgende dag zet Mich me met de bijboot op het strand af en neem ik een retourtje Lissabon om waterkaarten en de pilot te kopen.
Ondertussen zingt het een beetje rond in de “karavaan” wat onze plannen zijn en krijgen meer mensen zin om die kant op te gaan. Vooral het idee dat meerdere boten bij elkaar veiliger zijn dan 1 boot alleen haalt een aantal over de streep om ook deze route te kiezen. Wat we hebben opgevangen overwegen nu 5 andere boten om via deze route naar de Canarische eilanden te varen.
Onze route zal zijn vanuit Sines of Lagos – Algarve naar Mohamedia te zeilen, dit ligt iets boven Casablanca. Hier kunnen we, hoorden we zojuist, niet in omdat de haven gesloten schijnt te zijn. Vandaar uit zakken we de kust af tot Essaouria en steken dan over naar Lanzarote, ongeveer 230 mijl.
