OVERSTEEK NAAR MAROKKO
16-10-2004
Donderdag 14 oktober
De windverwachtingen zijn gunstig dus vandaag verlaten wij ons ankerbaaitje in Sagres, waar we vanuit Sines naartoe gezeild zijn, om richting Marokko te gaan. De geschatte tijd is dat we met 2 dagen zeilen aankomen in Mohammedia. Onderweg laat het ingestelde waypoint al weten dat we met deze snelheid niet zaterdag maar al vrijdag begin van de avond dus in het donker aankomen, we varen met NW 5 en golven van achteren dan ook 7,5 knoop over de grond, wat een heeeerlijk gevoel na zoveel windstiltes langs de portugese kust. Het is even een drukte als we in de buurt van het verkeersscheiding-stelsel Sao Vicente komen (verkeer van en naar Gibraltar) en we moeten van koers af als er een enorm flatgebouw langs komt denderen. Wanneer we achter hem langs gaan zien we in het zog een dode haai drijven, een onfortuinlijke ontmoeting?
Het is even schrikken als we in de Lonely Planet gids lezen dat exact vandaag de ramadan is begonnen, maar we waren, ondanks dit, toch wel gegaan.
Onderweg is de stemming opperbest, we merken beide dat we een stuk meer ontspannen zijn de voorgaande keer en genieten van onze zeeën van ruimte, zonsondergang en soepel lopend bootje. De volgende dag valt de wind nagenoeg weg maar de motor gaat niet aan, het is nu zaak niet in het donker aan te komen, en varen we met 4 knopen gemiddeld zaterdagochtend tegen tienen de haven van Mohammedia binnen.
Bij de pier worden we al opgewacht door de boot van de Gendarmerie voor de nodige administratieve handelingen en eenmaal in de marina door het marinapersoneel en staan er al mensen klaar om lijnen aan te nemen. We liggen nog niet vast of Immigratie en Douane klimmen aan boord. Wij voelen ons wat onhandig, hoe zit het nou met die bakhshish (een tip in de vorm van geld, sigaretten of drank, vaak om het bureaucratische proces te versnellen) moeten we dat nu geven, maken we thee ipv al het andere maar nee, het probleem is vanzelf opgelost, ze willen niets, het is immers ramadan.
Alhoewel we op de noonsite.com gelezen hadden dat Mohammedia een NoGo area was hebben wij, achteraf gezien, een niet betere landfall kunnen maken. De marina voelt erg veilig, personeel en officials vriendelijk en behulpzaam en de sfeer is rustig.
Als in de avond Martin en Malin van de “Playground” ook binnenlopen zijn wij de enige 2 bezoekende boten. (Via Hopi Bon zijn wij gekoppeld aan deze 2 Zweden van zelfde leeftijd en varen samen naar beneden langs de Marokkaanse kust)
16-10-2004
Donderdag 14 oktober
De windverwachtingen zijn gunstig dus vandaag verlaten wij ons ankerbaaitje in Sagres, waar we vanuit Sines naartoe gezeild zijn, om richting Marokko te gaan. De geschatte tijd is dat we met 2 dagen zeilen aankomen in Mohammedia. Onderweg laat het ingestelde waypoint al weten dat we met deze snelheid niet zaterdag maar al vrijdag begin van de avond dus in het donker aankomen, we varen met NW 5 en golven van achteren dan ook 7,5 knoop over de grond, wat een heeeerlijk gevoel na zoveel windstiltes langs de portugese kust. Het is even een drukte als we in de buurt van het verkeersscheiding-stelsel Sao Vicente komen (verkeer van en naar Gibraltar) en we moeten van koers af als er een enorm flatgebouw langs komt denderen. Wanneer we achter hem langs gaan zien we in het zog een dode haai drijven, een onfortuinlijke ontmoeting?
Het is even schrikken als we in de Lonely Planet gids lezen dat exact vandaag de ramadan is begonnen, maar we waren, ondanks dit, toch wel gegaan.
Onderweg is de stemming opperbest, we merken beide dat we een stuk meer ontspannen zijn de voorgaande keer en genieten van onze zeeën van ruimte, zonsondergang en soepel lopend bootje. De volgende dag valt de wind nagenoeg weg maar de motor gaat niet aan, het is nu zaak niet in het donker aan te komen, en varen we met 4 knopen gemiddeld zaterdagochtend tegen tienen de haven van Mohammedia binnen.
Bij de pier worden we al opgewacht door de boot van de Gendarmerie voor de nodige administratieve handelingen en eenmaal in de marina door het marinapersoneel en staan er al mensen klaar om lijnen aan te nemen. We liggen nog niet vast of Immigratie en Douane klimmen aan boord. Wij voelen ons wat onhandig, hoe zit het nou met die bakhshish (een tip in de vorm van geld, sigaretten of drank, vaak om het bureaucratische proces te versnellen) moeten we dat nu geven, maken we thee ipv al het andere maar nee, het probleem is vanzelf opgelost, ze willen niets, het is immers ramadan.
Alhoewel we op de noonsite.com gelezen hadden dat Mohammedia een NoGo area was hebben wij, achteraf gezien, een niet betere landfall kunnen maken. De marina voelt erg veilig, personeel en officials vriendelijk en behulpzaam en de sfeer is rustig.
Als in de avond Martin en Malin van de “Playground” ook binnenlopen zijn wij de enige 2 bezoekende boten. (Via Hopi Bon zijn wij gekoppeld aan deze 2 Zweden van zelfde leeftijd en varen samen naar beneden langs de Marokkaanse kust)
