GRACIOSA ISLAND
4-11-2004
Wat een contrast, wat een prachtige plek om aan te komen! Donderdag 28 oktober meren we aan in de enige haven van het eiland, op La Sociedad, een van de 2 dorpen die het eiland rijk is. Bij binnenkomst staan Martin en Malin ons al op te wachten om meerlijnen aan te nemen. Ze maakten zich al zorgen om ons en dachten dat er iets ernstigs mis was gegaan want we komen ruim 24 uur later aan dan zij. Maar wij hebben dan 70 mijl xtra gevaren vanwege kruiskoers (en ook met 3 knopen snelheid ging de motor niet) aan, jaha, een van de voordelen van een langzame boot!
Ik riep bij het aanlopen van het eiland al grappend tegen Harm dat we de Green Saga maar om moesten noemen naar de Green Turtle. Toen ik nog geen minuut later op stond om binnen iets te pakken zag ik tot mijn verbazing een schildpad, drijvend op zijn rug, in het water! Hij stak nog net niet zijn poot de lucht in. Wat we hier nou weer mee moeten?
Het is een gezellige bedoeling op de steiger en we liggen nog niet vast of we zien de Evolution weer terug, waar we in Coruna naast lagen, en de Gangmaker, de Dikke en Miss X, andere, voor ons ‘nieuwe’ NL boten.
Bij het aanlopen van nieuw land zijn de eerste indrukken altijd erg intens, we zijn altijd een beetje in een roes en ik geniet daar erg van. Er is dan meestal ook geen sprake van middagdutjes om verloren gegane slaap tijdens oversteek weer in te halen. We willen niets missen!
Op Graciosa schijnt het zonnetje en is het aangenaam warm. De algehele sfeer is erg relaxed. Op de 2 steigers voor niet lokale boten is het een af en aan van (wereld)zeilers en iedereen staat met elkaar te ouwehoeren. De Green Saga wordt herkend uit een ander zeilverleden en het kost ons anderhalve dag aan praatjes voor we Erika en Achim van Pangaea hebben bereikt om hun verhalen daarover te horen.
Uiteindelijk blijven we 4 dagen voor 7 eurotjes per nacht in de haven liggen. Maandag aan het einde van de middag gooien we los voor de enorme afstand van 1.7 mijl naar het baaitje Francesa, waar we het anker uitgooien voor nog eens 5 dagen op dit heerlijke eiland. Na het overhaaste vertrek uit Marokko hebben we ineens zeeën van tijd over voordat Margriet de 10e aankomt op Gran Canaria.
Met mountainbike verkennen we de rest van het eiland en de cirkel is weer rond als Dirk en Denise van de Hopi Bon ook binnen komen lopen. We hadden elkaar na ons vertrek uit Falmouth alleen vluchtig ontmoet in de haven van Cascais en via sms contact gehouden. Het feestje is compleet als we in de avond op het strandje voor de ankerbaai met Hopi Bon, Miss X en Phantacil de BBQ aansteken en iedereen met zelfgemaakte gerechten aankomt.
De volgende dag horen we van Pangeae van het Theo van Gogh drama in Nederland. Het klinkt allemaal erg onwerkelijk zo ver weg. De ochtend daarna luisteren we de wereldomroep uit via de SSB zender en blijven zo een beetje op de hoogte.
4-11-2004
Wat een contrast, wat een prachtige plek om aan te komen! Donderdag 28 oktober meren we aan in de enige haven van het eiland, op La Sociedad, een van de 2 dorpen die het eiland rijk is. Bij binnenkomst staan Martin en Malin ons al op te wachten om meerlijnen aan te nemen. Ze maakten zich al zorgen om ons en dachten dat er iets ernstigs mis was gegaan want we komen ruim 24 uur later aan dan zij. Maar wij hebben dan 70 mijl xtra gevaren vanwege kruiskoers (en ook met 3 knopen snelheid ging de motor niet) aan, jaha, een van de voordelen van een langzame boot!
Ik riep bij het aanlopen van het eiland al grappend tegen Harm dat we de Green Saga maar om moesten noemen naar de Green Turtle. Toen ik nog geen minuut later op stond om binnen iets te pakken zag ik tot mijn verbazing een schildpad, drijvend op zijn rug, in het water! Hij stak nog net niet zijn poot de lucht in. Wat we hier nou weer mee moeten?
Het is een gezellige bedoeling op de steiger en we liggen nog niet vast of we zien de Evolution weer terug, waar we in Coruna naast lagen, en de Gangmaker, de Dikke en Miss X, andere, voor ons ‘nieuwe’ NL boten.
Bij het aanlopen van nieuw land zijn de eerste indrukken altijd erg intens, we zijn altijd een beetje in een roes en ik geniet daar erg van. Er is dan meestal ook geen sprake van middagdutjes om verloren gegane slaap tijdens oversteek weer in te halen. We willen niets missen!
Op Graciosa schijnt het zonnetje en is het aangenaam warm. De algehele sfeer is erg relaxed. Op de 2 steigers voor niet lokale boten is het een af en aan van (wereld)zeilers en iedereen staat met elkaar te ouwehoeren. De Green Saga wordt herkend uit een ander zeilverleden en het kost ons anderhalve dag aan praatjes voor we Erika en Achim van Pangaea hebben bereikt om hun verhalen daarover te horen.
Uiteindelijk blijven we 4 dagen voor 7 eurotjes per nacht in de haven liggen. Maandag aan het einde van de middag gooien we los voor de enorme afstand van 1.7 mijl naar het baaitje Francesa, waar we het anker uitgooien voor nog eens 5 dagen op dit heerlijke eiland. Na het overhaaste vertrek uit Marokko hebben we ineens zeeën van tijd over voordat Margriet de 10e aankomt op Gran Canaria.
Met mountainbike verkennen we de rest van het eiland en de cirkel is weer rond als Dirk en Denise van de Hopi Bon ook binnen komen lopen. We hadden elkaar na ons vertrek uit Falmouth alleen vluchtig ontmoet in de haven van Cascais en via sms contact gehouden. Het feestje is compleet als we in de avond op het strandje voor de ankerbaai met Hopi Bon, Miss X en Phantacil de BBQ aansteken en iedereen met zelfgemaakte gerechten aankomt.
De volgende dag horen we van Pangeae van het Theo van Gogh drama in Nederland. Het klinkt allemaal erg onwerkelijk zo ver weg. De ochtend daarna luisteren we de wereldomroep uit via de SSB zender en blijven zo een beetje op de hoogte.
