TENERIFE
20-11-2004
Zuidelijk Tenerife
Met Margriet liggen we 5 dagen in de haven doordat het weer niet meewerkt om verder te gaan en per bus bekijken we de noordkant van het eiland. Tussendoor proberen we ook al het een en ander aan voorbereidingen voor de oversteek te treffen.
Vrijdag varen we op de motor naar Las Galletas, een wat vaal toeristisch vissersdorpje waar Margriet zaterdagmiddag de bus alweer moet pakken richting vliegveld. Volgens pilot kun je er ankeren maar bij binnenkomst zien we dat hier niets van terecht komt, helemaal dichtgeplamuurd met moorings.
Aan de visserskade ligt Ahab, een groot nederlands schip waar we langszij mogen. Door hun wordt onze boot weer herkend uit een ander zeilverleden. Later op de avond komt er nog een Frans schip langszij en met z’n drieën gaan we door deing flink heen en weer langs de kade. De meisjes slapen weer eens slecht en de volgende ochtend valt een beetje in het honderd, het is niet gegund even rustig met Margriet haar laatste koffietje aan boord te doen. Stootwillen ploppen almaar omhoog en verschillende lijnen knappen bij beide boten, de fransman is er dan al vandoor.
Gelukkig krijgen we bijval van dominee Buskens, een gepensioneerde Amsterdammer met bijbehorende humor. Hij houdt alles in de smiezen en spant later in de middag zijn lijntje over straat als we langslopen. Margriet haar bus is net de hoek omgeslagen als hij ons weet te strikken voor een drankje. We krijgen een lesje in leven en hierdoor wordt onze weke stemming van het afscheid nemen weer even op een positieve manier afgeleid. Met z’n drieën lopen we terug naar de boot en worden door hem geholpen met losgooien op weg naar Los Christianos.
Het is dan inmiddels maandag 22 november en we liggen voor anker een beetje te rollen in een lichte swell. De afgelopen 2 nachten hebben we beiden niet zo goed geslapen. We liggen dan wel op een mooi ankerpunt, aan de voet van een enorme rotswand buiten Los Christianos, met uitzicht op La Gomera en als de zon ondergaat ook La Palma en El Hierro, maar de afgelopen dagen staat hier een flinke deining uit de verkeerde hoek en de boot gedraagt zich als een ware kermisattractie. Ik heb me van ellende maar weer eens in het gangpad geïnstalleerd, het diepste puntje in de boot, om met beurse knieën de volgende ochtend wakker te worden. Eigenlijk wilden we vandaag door naar La Gomera maar er stond uiteindelijk toch te weinig wind.
Los Christianos zelf is eigenlijk niet zoveel aan, ... beetje een UNDERstatement, het is echt verschrikkelijk! Benidorm, maar dan voor de Engelsen. Vanuit onze ankerplek valt het allemaal nog wel mee maar we hebben gisteren met Dirk en Denise afgesproken voor een biertje en gaan aan wal. Zij liggen nog in marina del Atlantico in het Noorden en komen met de auto onze kant op. We maken een grote fout door na de biertjes te blijven zitten om te eten. In het restaurant, vergezeld van orgeltje en gitaar proberen de 2 meest opwindende mannen van Los Christianos het publiek te vermaken (zie foto)
Overdag cocoonen we heerlijk aan boord en voelt het, mede door het weer; onbewolkt en een graadje of 28, weer eens als een echte luiervakantie. Af en toe een rondje zwemmen om de boot en met de dinghy verkennen we de het ondiepe water langs de rotswand en probeert Harm uit hoe het is om Mich met 10 pk in opbollende zwembroek aan een lijntje door het water te trekken.
De rest van de avond puzzelen we uit waar we de voorraad die nog aangeschaft moet worden moeten laten. Ook zoeken we nog ergens een plekje voor de noodvoorraad water voor de oversteek, mochten de vaste drinkwatertanks bederven. We berekenen voor 4 man 100 liter voor 16 dagen, hmm dat zijn dus 64 flessen Spa Blauw...
20-11-2004
Zuidelijk Tenerife
Met Margriet liggen we 5 dagen in de haven doordat het weer niet meewerkt om verder te gaan en per bus bekijken we de noordkant van het eiland. Tussendoor proberen we ook al het een en ander aan voorbereidingen voor de oversteek te treffen.
Vrijdag varen we op de motor naar Las Galletas, een wat vaal toeristisch vissersdorpje waar Margriet zaterdagmiddag de bus alweer moet pakken richting vliegveld. Volgens pilot kun je er ankeren maar bij binnenkomst zien we dat hier niets van terecht komt, helemaal dichtgeplamuurd met moorings.
Aan de visserskade ligt Ahab, een groot nederlands schip waar we langszij mogen. Door hun wordt onze boot weer herkend uit een ander zeilverleden. Later op de avond komt er nog een Frans schip langszij en met z’n drieën gaan we door deing flink heen en weer langs de kade. De meisjes slapen weer eens slecht en de volgende ochtend valt een beetje in het honderd, het is niet gegund even rustig met Margriet haar laatste koffietje aan boord te doen. Stootwillen ploppen almaar omhoog en verschillende lijnen knappen bij beide boten, de fransman is er dan al vandoor.
Gelukkig krijgen we bijval van dominee Buskens, een gepensioneerde Amsterdammer met bijbehorende humor. Hij houdt alles in de smiezen en spant later in de middag zijn lijntje over straat als we langslopen. Margriet haar bus is net de hoek omgeslagen als hij ons weet te strikken voor een drankje. We krijgen een lesje in leven en hierdoor wordt onze weke stemming van het afscheid nemen weer even op een positieve manier afgeleid. Met z’n drieën lopen we terug naar de boot en worden door hem geholpen met losgooien op weg naar Los Christianos.
Het is dan inmiddels maandag 22 november en we liggen voor anker een beetje te rollen in een lichte swell. De afgelopen 2 nachten hebben we beiden niet zo goed geslapen. We liggen dan wel op een mooi ankerpunt, aan de voet van een enorme rotswand buiten Los Christianos, met uitzicht op La Gomera en als de zon ondergaat ook La Palma en El Hierro, maar de afgelopen dagen staat hier een flinke deining uit de verkeerde hoek en de boot gedraagt zich als een ware kermisattractie. Ik heb me van ellende maar weer eens in het gangpad geïnstalleerd, het diepste puntje in de boot, om met beurse knieën de volgende ochtend wakker te worden. Eigenlijk wilden we vandaag door naar La Gomera maar er stond uiteindelijk toch te weinig wind.
Los Christianos zelf is eigenlijk niet zoveel aan, ... beetje een UNDERstatement, het is echt verschrikkelijk! Benidorm, maar dan voor de Engelsen. Vanuit onze ankerplek valt het allemaal nog wel mee maar we hebben gisteren met Dirk en Denise afgesproken voor een biertje en gaan aan wal. Zij liggen nog in marina del Atlantico in het Noorden en komen met de auto onze kant op. We maken een grote fout door na de biertjes te blijven zitten om te eten. In het restaurant, vergezeld van orgeltje en gitaar proberen de 2 meest opwindende mannen van Los Christianos het publiek te vermaken (zie foto)
Overdag cocoonen we heerlijk aan boord en voelt het, mede door het weer; onbewolkt en een graadje of 28, weer eens als een echte luiervakantie. Af en toe een rondje zwemmen om de boot en met de dinghy verkennen we de het ondiepe water langs de rotswand en probeert Harm uit hoe het is om Mich met 10 pk in opbollende zwembroek aan een lijntje door het water te trekken.
De rest van de avond puzzelen we uit waar we de voorraad die nog aangeschaft moet worden moeten laten. Ook zoeken we nog ergens een plekje voor de noodvoorraad water voor de oversteek, mochten de vaste drinkwatertanks bederven. We berekenen voor 4 man 100 liter voor 16 dagen, hmm dat zijn dus 64 flessen Spa Blauw...
