`DE PLAS` - VERSLAG VAN EEN OPSTAPPER
29-1-2005
Op 2 december zijn Karin en ik (Seth) naar Sal één van de Kaap Verdische eilanden gegaan waar we Harm en Michaela zouden ontmoeten om met hun mee te varen naar Barbados, voor intimi Barbhaados.
Wij hadden voor dezelfde prijs van het vliegticket een appartement erbij gekregen, dus als we wat langer moesten wachten zou dit geen probleem zijn, de mogelijkheid tot douchen voor de wereld reizigers was dan ook aanwezig.
Het vertrek van Harm en Mich was misschien hectisch maar dat van ons was ook vol hectiek met allerlei dingen die op het laatste moment geregeld moesten worden (beesten, het huis en de kids) enz.
Toen we dus aan kwamen konden we ff lekker bij komen op het strand met een biertje.
De volgende dag nog een duik maken met de instructeur van Karin die daar haar duikdiploma gehaald had in maart 2004. ‘s Morgens eerst nog de haven gecheckt waar de Green Saga vermoedelijk aan zou komen, er lagen al een paar Nederlandse boten en op één van de boten was iemand bezig om de bijboot te water te laten, daar maar op gewacht. dit waren Floris Melanie en Tessa van de Eclipse die wij later hebben leren kennen als hele leuke mensen. Ook de andere boot de Aeolus waarop Dennis en Leonie zich bevonden gevraagd of ze wisten waar de Green Saga uithing we wilden zo graag dat ze aankwamen!
We hebben die 1e dag met Floris, Melanie en Tessa koffie gedronken en naar het internetcafé geweest.
Volgende morgen kwam Floris douchen, omdat wij de dag ervoor hadden aangeboden om even te komen douchen. helaas kon Melanie niet omdat bleek dat Tessa erg ziek was. Hij kon ons gelukkig vertellen dat de Green Saga de avond daarvoor was aangekomen. Na het douchen van Floris zijn wij gelijk met een paar tassen meegegaan kun je nagaan hoe graag wij aan boord wilde. Dit was een gekke en leuke ontmoeting met vrienden die je best wel goed kent die je dan na lange tijd zomaar op geheel andere plaats te ontmoet. Eerst maar eens bij praten, zeker een half jaar. Harm en Karin daarna naar de douane gegaan om in te checken en Mich en ik hebben wat plaats gemaakt om alvast de meegenomen spullen op te ruimen, terwijl we druk waren werden we er
op een ankerende Fransman op geattendeerd dat deze Fransman over het anker van de Green Saga aan het ankeren was, je begrijpt dat dit nare gevolgen kan hebben als je niet aan boord zou zijn geweest.
Floris van de Eclipse was druk bezig de catamaran van de Green Saga af te houden met zijn dinghy, gelukkig kwamen Harm en Karin net op tijd terug en konden assisteren om ook de catamaran weg duwen van de boot. Mooi begin is het halve werk.
Na een paar dagen zijn we van Sal naar Sao Vincent gevaren om een beetje in te slingeren voor het grote werk. Dit overtochtje duurde nog geen 24 uur dus konden wij weer bij komen. Dit was een redelijke golvende tocht maar zowel Karin als ik waren na een uur of wat toch wel weer aan spreekbaar. Op Sao Vincent de laatste boodschappen gedaan en nog een kleine reparatie laten uit voeren (spie pen) en het thuis front gedag gezegd (je weet maar nooit). Toen het ruime sop gekozen.
Ikzelf had me er erg op verheugd om zo veel water te mogen zien en was reuze benieuwd wat ons te wachten stond ook hoe 4 mensen zich op een dergelijk relatief klein oppervlakte handhaven.
(Harm en ik waren toch wel de 2 botte boeren uit De Rijp dat werd ons niet altijd in dank afgenomen)
Het was een reis met zeer veel mooie luchten en met wind uit alle streken dus toch regelmatig werk aan de zeilen.
We hebben geleerd dat de lijst die ik heb gemaakt met dingen die nog gedaan moeten worden aan onze boot iet wat aan kunnen passen vooral dingen die makkelijk onderweg gedaan kunnen worden en dingen die wel extra aandacht verdienen. Tevens heb ik kunnen zien hoe het leven op een boot gaat dus ook hoeveel water, diesel en andere producten er nodig zijn op zo’n reis als dit.
De wacht lopen was zo met 4 man ideaal het was 2 uur op en dan 6 uur naar bed.
Harm heeft ons leren vissen cq. schoon maken en eerste kerstdag hadden we een mooie Wahoo (een soort Makreel) die uitstekend smaakte met koolsalade en patat. Ik heb van deze kerst zeer genoten, geen mooie kleren aan en ver weg van alle etiketten.
Er had voor ons alle gemiddeld iets meer wind mogen staan want er is ongeveer 70 uur op de motor gevaren, dit was nodig omdat ik een klein beetje had afgesproken dat ik 3 januari weer zou beginnen. Wanneer de motor aan het werk was daalde de stemming aan boord van wegen de herrie en de uitlaat gassen die ons langzaam in haalde. Ook de mast liet regelmatig iets van zich horen, omdat de deining wel degelijk aanwezig was en door trilde door de hele boot.
Tot verrukking van Mich en Karin kwamen wij op 29 december op Barbados aan en hebben we een na 3dagen de vlucht naar huis genomen.
Op 1 januari aan het eind van de middag hadden wij pas het vliegtuig dus kon ik nog wat op drogen van oud en nieuw dit was voornamelijk nodig omdat ik voor de verandering iets te hard aan de rum limo gegaan waardoor ik me niet zo lekker voelde.
Zondag weer in het koude Nederland dat was wel wennen, van 35 graden naar 5 graden
Thuis nog een beetje brak rond gehangen want maandag moest ik weer met frisse tegenzin in het Nederlandse gareel.
Voor ons is het in elk geval een zeer leer volle reis een mooie ervaring Harm en Mich hier voor ontzettend bedankt en nog een hele fijne reis in 2005, tot in Nederland.
Seth Elzinga
29-1-2005
Op 2 december zijn Karin en ik (Seth) naar Sal één van de Kaap Verdische eilanden gegaan waar we Harm en Michaela zouden ontmoeten om met hun mee te varen naar Barbados, voor intimi Barbhaados.
Wij hadden voor dezelfde prijs van het vliegticket een appartement erbij gekregen, dus als we wat langer moesten wachten zou dit geen probleem zijn, de mogelijkheid tot douchen voor de wereld reizigers was dan ook aanwezig.
Het vertrek van Harm en Mich was misschien hectisch maar dat van ons was ook vol hectiek met allerlei dingen die op het laatste moment geregeld moesten worden (beesten, het huis en de kids) enz.
Toen we dus aan kwamen konden we ff lekker bij komen op het strand met een biertje.
De volgende dag nog een duik maken met de instructeur van Karin die daar haar duikdiploma gehaald had in maart 2004. ‘s Morgens eerst nog de haven gecheckt waar de Green Saga vermoedelijk aan zou komen, er lagen al een paar Nederlandse boten en op één van de boten was iemand bezig om de bijboot te water te laten, daar maar op gewacht. dit waren Floris Melanie en Tessa van de Eclipse die wij later hebben leren kennen als hele leuke mensen. Ook de andere boot de Aeolus waarop Dennis en Leonie zich bevonden gevraagd of ze wisten waar de Green Saga uithing we wilden zo graag dat ze aankwamen!
We hebben die 1e dag met Floris, Melanie en Tessa koffie gedronken en naar het internetcafé geweest.
Volgende morgen kwam Floris douchen, omdat wij de dag ervoor hadden aangeboden om even te komen douchen. helaas kon Melanie niet omdat bleek dat Tessa erg ziek was. Hij kon ons gelukkig vertellen dat de Green Saga de avond daarvoor was aangekomen. Na het douchen van Floris zijn wij gelijk met een paar tassen meegegaan kun je nagaan hoe graag wij aan boord wilde. Dit was een gekke en leuke ontmoeting met vrienden die je best wel goed kent die je dan na lange tijd zomaar op geheel andere plaats te ontmoet. Eerst maar eens bij praten, zeker een half jaar. Harm en Karin daarna naar de douane gegaan om in te checken en Mich en ik hebben wat plaats gemaakt om alvast de meegenomen spullen op te ruimen, terwijl we druk waren werden we er
op een ankerende Fransman op geattendeerd dat deze Fransman over het anker van de Green Saga aan het ankeren was, je begrijpt dat dit nare gevolgen kan hebben als je niet aan boord zou zijn geweest.
Floris van de Eclipse was druk bezig de catamaran van de Green Saga af te houden met zijn dinghy, gelukkig kwamen Harm en Karin net op tijd terug en konden assisteren om ook de catamaran weg duwen van de boot. Mooi begin is het halve werk.
Na een paar dagen zijn we van Sal naar Sao Vincent gevaren om een beetje in te slingeren voor het grote werk. Dit overtochtje duurde nog geen 24 uur dus konden wij weer bij komen. Dit was een redelijke golvende tocht maar zowel Karin als ik waren na een uur of wat toch wel weer aan spreekbaar. Op Sao Vincent de laatste boodschappen gedaan en nog een kleine reparatie laten uit voeren (spie pen) en het thuis front gedag gezegd (je weet maar nooit). Toen het ruime sop gekozen.
Ikzelf had me er erg op verheugd om zo veel water te mogen zien en was reuze benieuwd wat ons te wachten stond ook hoe 4 mensen zich op een dergelijk relatief klein oppervlakte handhaven.
(Harm en ik waren toch wel de 2 botte boeren uit De Rijp dat werd ons niet altijd in dank afgenomen)
Het was een reis met zeer veel mooie luchten en met wind uit alle streken dus toch regelmatig werk aan de zeilen.
We hebben geleerd dat de lijst die ik heb gemaakt met dingen die nog gedaan moeten worden aan onze boot iet wat aan kunnen passen vooral dingen die makkelijk onderweg gedaan kunnen worden en dingen die wel extra aandacht verdienen. Tevens heb ik kunnen zien hoe het leven op een boot gaat dus ook hoeveel water, diesel en andere producten er nodig zijn op zo’n reis als dit.
De wacht lopen was zo met 4 man ideaal het was 2 uur op en dan 6 uur naar bed.
Harm heeft ons leren vissen cq. schoon maken en eerste kerstdag hadden we een mooie Wahoo (een soort Makreel) die uitstekend smaakte met koolsalade en patat. Ik heb van deze kerst zeer genoten, geen mooie kleren aan en ver weg van alle etiketten.
Er had voor ons alle gemiddeld iets meer wind mogen staan want er is ongeveer 70 uur op de motor gevaren, dit was nodig omdat ik een klein beetje had afgesproken dat ik 3 januari weer zou beginnen. Wanneer de motor aan het werk was daalde de stemming aan boord van wegen de herrie en de uitlaat gassen die ons langzaam in haalde. Ook de mast liet regelmatig iets van zich horen, omdat de deining wel degelijk aanwezig was en door trilde door de hele boot.
Tot verrukking van Mich en Karin kwamen wij op 29 december op Barbados aan en hebben we een na 3dagen de vlucht naar huis genomen.
Op 1 januari aan het eind van de middag hadden wij pas het vliegtuig dus kon ik nog wat op drogen van oud en nieuw dit was voornamelijk nodig omdat ik voor de verandering iets te hard aan de rum limo gegaan waardoor ik me niet zo lekker voelde.
Zondag weer in het koude Nederland dat was wel wennen, van 35 graden naar 5 graden
Thuis nog een beetje brak rond gehangen want maandag moest ik weer met frisse tegenzin in het Nederlandse gareel.
Voor ons is het in elk geval een zeer leer volle reis een mooie ervaring Harm en Mich hier voor ontzettend bedankt en nog een hele fijne reis in 2005, tot in Nederland.
Seth Elzinga
