TRINI CARNIVAL
12-2-2005
7-8 februari
Ieder jaar vieren duizenden mensen Carnaval in Trinidad. Dit begint na kerstmis met alle voorbereidingen en pre-parties en duurt tot aswoensdag. Dit jaar viel carnaval vroeg, op 7 en 8 februari. Voor velen betekende dit wel 3 weken minder feest vieren.
Veel van de tradities van het carnaval vinden hun oorsprong in Middeleeuws Europa en West Afrika en werden meegenomen door de immigranten en hun slaven. De verschillende mensen en hun klasse brachten allemaal hun eigen carnaval. De slaven kregen gedurende deze periode wat meer vrijheid en creerden hun eigen gekostumeerd bal en imiteerden hier de manieren en kleding van hun meester.
Harm en ik gaan de 2e nacht voor carnaval naar de ‘Panorama’, een grootse (steel)panband wedstrijd. De kaarten voor het stadion zijn uitverkocht of doen 30 euro p.p. uit de zwarte hand. Maar dit maakt eigenlijk niet veel uit, we lopen om het terrein heen en komen zo tot vlak aan het hek van het stadion waar alles goed te volgen is. Voor het hek staat een enorme menigte mee te swingen op de muziek. Na 2 panband optredens en een uur verder houden we het daar voor gezien (we vinden het een beetje truttig) en lopen het festivalterrein op. Hier staan de rest van de panbands te wachten om het stadion in te gaan. Het is EEN grote jamsessie en er wordt uitbundig gedanst op straat. Wij vinden hier meer sfeer dan bij het stadion.
In de nacht van zondag op maandag, eerste carnavalsdag staat om 01.00 de wekker en na een indrinkrondje in de kuip vertrekken Floris en ik naar J’ Ouvert. Harm heeft nog wat last van zware benen van de vorige avond en wil niet ook een klusdag verspelen en blijft thuis. J’ Ouvert is het openingsfeest van carnaval en begint om 02.00 in de ochtend. Een wild feestje waar iedereen wordt ondergedompelt in modder, olie en groen, rood of witte body paint.
Via een collega van Floris belanden we in een voorwijkje van Port of Spain bij iemand thuis waar het pre-ritueel begint. De groep van een man of 20 wordt in een luier gehesen (zo’n enorme ziekenhuis incontinentieluier) afgedekt met kleine doorschijnende tulerokjes. Wij denken hier wel onderuit te kunnen komen maar moeten er helaas aan geloven. Onder een berg talkpoeder, met ballonnen en strikken en linten rijden we met z’n allen in een gammel busje naar the place to be. Als iedereen is uitgeladen en uitgelaten door de straat loopt komen er 3 prachtig beschilderde mannen langs met in hun hand kwasten en verfpotten. Dit is mijn moment want ik was zelf al op zoek gegaan naar schmink maar kon dit in de korte tijd niet vinden. Floris en ik worden in een deftig laagje verf gezet. De winterschilder is er niets bij.
De heer des huizes heeft voor de groep een aantal potten verf geregeld en op een (veilig) afstandje kijken we toe hoe de rest van de groep zich verliest in 1 groot verf bachanaal. De uitkomst is een beetje voor te stellen als een schilderij van Anton Heyboer.
Op een paar incidenten, wat kleine vechtpartijen, na verloopt alles redelijk. We lopen op met een enorme speaker-vrachtwagen met levendige ‘Soca’ muziek. Iedereen danst op de jump-up beat en er hangen half naakte mensen uit de vrachtwagen. Boven ons cirkelt laag een politiehelicopter met groot zoeklicht. Intimideren van de menigte dat big brother is watching you.
Dinsdag, de tweede carnavalsdag, gaan we met Floris, Melanie en Tessa naar Port of Spain. Hier is de grote optocht waarin alles eindigd rond middernacht. Wat we te zien krijgen is een optocht vol prachtig uitgevoerde en de meest opwindende kostuums. We schieten zo veel fotos dat de camera, toch wel uitgezocht op zijn enorme geheugen, het niet meer aan kan! Ga snel door naar het fotoboek en neem je tijd!
12-2-2005
7-8 februari
Ieder jaar vieren duizenden mensen Carnaval in Trinidad. Dit begint na kerstmis met alle voorbereidingen en pre-parties en duurt tot aswoensdag. Dit jaar viel carnaval vroeg, op 7 en 8 februari. Voor velen betekende dit wel 3 weken minder feest vieren.
Veel van de tradities van het carnaval vinden hun oorsprong in Middeleeuws Europa en West Afrika en werden meegenomen door de immigranten en hun slaven. De verschillende mensen en hun klasse brachten allemaal hun eigen carnaval. De slaven kregen gedurende deze periode wat meer vrijheid en creerden hun eigen gekostumeerd bal en imiteerden hier de manieren en kleding van hun meester.
Harm en ik gaan de 2e nacht voor carnaval naar de ‘Panorama’, een grootse (steel)panband wedstrijd. De kaarten voor het stadion zijn uitverkocht of doen 30 euro p.p. uit de zwarte hand. Maar dit maakt eigenlijk niet veel uit, we lopen om het terrein heen en komen zo tot vlak aan het hek van het stadion waar alles goed te volgen is. Voor het hek staat een enorme menigte mee te swingen op de muziek. Na 2 panband optredens en een uur verder houden we het daar voor gezien (we vinden het een beetje truttig) en lopen het festivalterrein op. Hier staan de rest van de panbands te wachten om het stadion in te gaan. Het is EEN grote jamsessie en er wordt uitbundig gedanst op straat. Wij vinden hier meer sfeer dan bij het stadion.
In de nacht van zondag op maandag, eerste carnavalsdag staat om 01.00 de wekker en na een indrinkrondje in de kuip vertrekken Floris en ik naar J’ Ouvert. Harm heeft nog wat last van zware benen van de vorige avond en wil niet ook een klusdag verspelen en blijft thuis. J’ Ouvert is het openingsfeest van carnaval en begint om 02.00 in de ochtend. Een wild feestje waar iedereen wordt ondergedompelt in modder, olie en groen, rood of witte body paint.
Via een collega van Floris belanden we in een voorwijkje van Port of Spain bij iemand thuis waar het pre-ritueel begint. De groep van een man of 20 wordt in een luier gehesen (zo’n enorme ziekenhuis incontinentieluier) afgedekt met kleine doorschijnende tulerokjes. Wij denken hier wel onderuit te kunnen komen maar moeten er helaas aan geloven. Onder een berg talkpoeder, met ballonnen en strikken en linten rijden we met z’n allen in een gammel busje naar the place to be. Als iedereen is uitgeladen en uitgelaten door de straat loopt komen er 3 prachtig beschilderde mannen langs met in hun hand kwasten en verfpotten. Dit is mijn moment want ik was zelf al op zoek gegaan naar schmink maar kon dit in de korte tijd niet vinden. Floris en ik worden in een deftig laagje verf gezet. De winterschilder is er niets bij.
De heer des huizes heeft voor de groep een aantal potten verf geregeld en op een (veilig) afstandje kijken we toe hoe de rest van de groep zich verliest in 1 groot verf bachanaal. De uitkomst is een beetje voor te stellen als een schilderij van Anton Heyboer.
Op een paar incidenten, wat kleine vechtpartijen, na verloopt alles redelijk. We lopen op met een enorme speaker-vrachtwagen met levendige ‘Soca’ muziek. Iedereen danst op de jump-up beat en er hangen half naakte mensen uit de vrachtwagen. Boven ons cirkelt laag een politiehelicopter met groot zoeklicht. Intimideren van de menigte dat big brother is watching you.
Dinsdag, de tweede carnavalsdag, gaan we met Floris, Melanie en Tessa naar Port of Spain. Hier is de grote optocht waarin alles eindigd rond middernacht. Wat we te zien krijgen is een optocht vol prachtig uitgevoerde en de meest opwindende kostuums. We schieten zo veel fotos dat de camera, toch wel uitgezocht op zijn enorme geheugen, het niet meer aan kan! Ga snel door naar het fotoboek en neem je tijd!
