HORTA-FAIAL, AZOREN
28-6-2005
10 – 25 juni 2005
Van de warmte in de Carieb worden we hier op Horta verwelkomd door wat Hollandse-re sferen. De eerste week herinneren wij ons als een met veel regen en nog meer wind. Nadat ons krabbend anker de Saga gezellig in de persoonlijke leefruimte van wat andere bootjes parkeert verkassen we naar de visserskade in de hoek van de haven. Stevig afgemeerd liggen we met z’n drieën aan de kade. Laat het nu net wel het meest winderige hoekje van heel Horta zijn, 2 hele dagen krijgen we de volle lading over ons heen.
Om de vraag van mijn zusje Anouk te beantwoorden wat wij nu zoal de hele dag doen; nou bijvoorbeeld 48 uur in de gierende wind benedendeks aan boord zitten. (Voordeel is wel dat we zo met zoet water worden gespoeld dat we hiervoor niet meer de haven in hoeven. Waar overigens voorlopig geen plek is door de vele boten die momenteel op Horta liggen.)
Voor we het weten is er alweer een week voorbij en besluiten we een auto te huren en het eiland te verkennen. Erg mooi, groen, loslopend vee, aardige mensen met een voorliefde voor motorcross en een aparte vulkanische krater, de Caldeira.
We zijn een auto als vervoermiddel niet helemaal meer gewend want voelen ons een beetje ziek in t hoofd als we ’s avonds weer terug op de boot zijn.
Tsja, wat doen we nog meer. Het is bijvoorbeeld een hele planning om de was te doen. Er liggen hier zo’n 180 boten die allemaal net een oversteek hebben gedaan en net als wij een zoute lading was hebben. Er zijn in de haven wel 4 wasmachines en 2 drogers. Met een beetje planning ben je zo dus een halve dag bezig. Gelukkig zit er naast de wasserette een gezellig tentje waar ze de allerlekkerste koffie-verkeerd voor 0,75 eurocent serveren. Zo erg is het dus ook weer niet.
Daarnaast is het de bedoeling dat je Horta niet verlaat zonder een muurschildering van je boot achter te laten. Deels uit bijgeloof en deels als bewijs dat je Horta met je schip hebt aangevaren.
We vinden een plekje onder de tekening van de Candide. Harm is met neef Coos, Martine en Tico Keijser in 2002 van Bermuda mee gevaren op de Candide naar Horta en zijn naam staat al in hun tekening. We zetten alvast een wit vlak op een tegel en wachten tot de volgende dag. (Het komt nog wel eens voor dat je dan terug komt en dat deze vrolijk ingeschilderd is met een plaatje van een schip dat niet de jouwe is.) Het neemt iets meer tijd in beslag dan we dachten maar dat is misschien maar hoe je er mee om gaat. (Als vormgever heb je natuurlijk een eer hoog te houden, ahum..) In het fotoboek staan onder het icoontje Horta galerie nog een paar tekeningen van medezeilers die we mooi, ontroerend of grappig vinden.
Zondag 26 juni varen we naar Sao Miguel, zo’n 150 mijl naar het Oosten. Hier willen we een volle week blijven voor we naar Ierland varen.
28-6-2005
10 – 25 juni 2005
Van de warmte in de Carieb worden we hier op Horta verwelkomd door wat Hollandse-re sferen. De eerste week herinneren wij ons als een met veel regen en nog meer wind. Nadat ons krabbend anker de Saga gezellig in de persoonlijke leefruimte van wat andere bootjes parkeert verkassen we naar de visserskade in de hoek van de haven. Stevig afgemeerd liggen we met z’n drieën aan de kade. Laat het nu net wel het meest winderige hoekje van heel Horta zijn, 2 hele dagen krijgen we de volle lading over ons heen.
Om de vraag van mijn zusje Anouk te beantwoorden wat wij nu zoal de hele dag doen; nou bijvoorbeeld 48 uur in de gierende wind benedendeks aan boord zitten. (Voordeel is wel dat we zo met zoet water worden gespoeld dat we hiervoor niet meer de haven in hoeven. Waar overigens voorlopig geen plek is door de vele boten die momenteel op Horta liggen.)
Voor we het weten is er alweer een week voorbij en besluiten we een auto te huren en het eiland te verkennen. Erg mooi, groen, loslopend vee, aardige mensen met een voorliefde voor motorcross en een aparte vulkanische krater, de Caldeira.
We zijn een auto als vervoermiddel niet helemaal meer gewend want voelen ons een beetje ziek in t hoofd als we ’s avonds weer terug op de boot zijn.
Tsja, wat doen we nog meer. Het is bijvoorbeeld een hele planning om de was te doen. Er liggen hier zo’n 180 boten die allemaal net een oversteek hebben gedaan en net als wij een zoute lading was hebben. Er zijn in de haven wel 4 wasmachines en 2 drogers. Met een beetje planning ben je zo dus een halve dag bezig. Gelukkig zit er naast de wasserette een gezellig tentje waar ze de allerlekkerste koffie-verkeerd voor 0,75 eurocent serveren. Zo erg is het dus ook weer niet.
Daarnaast is het de bedoeling dat je Horta niet verlaat zonder een muurschildering van je boot achter te laten. Deels uit bijgeloof en deels als bewijs dat je Horta met je schip hebt aangevaren.
We vinden een plekje onder de tekening van de Candide. Harm is met neef Coos, Martine en Tico Keijser in 2002 van Bermuda mee gevaren op de Candide naar Horta en zijn naam staat al in hun tekening. We zetten alvast een wit vlak op een tegel en wachten tot de volgende dag. (Het komt nog wel eens voor dat je dan terug komt en dat deze vrolijk ingeschilderd is met een plaatje van een schip dat niet de jouwe is.) Het neemt iets meer tijd in beslag dan we dachten maar dat is misschien maar hoe je er mee om gaat. (Als vormgever heb je natuurlijk een eer hoog te houden, ahum..) In het fotoboek staan onder het icoontje Horta galerie nog een paar tekeningen van medezeilers die we mooi, ontroerend of grappig vinden.
Zondag 26 juni varen we naar Sao Miguel, zo’n 150 mijl naar het Oosten. Hier willen we een volle week blijven voor we naar Ierland varen.
